تبليغاتX
شیطنت

شیطنت

احساسی وادبی

HOMEPAGE

E-MAIL

من تمام قصه هام قصه ي توست اگر غمگين شدم از غصه

توست. يك دفعه مثل آهو شدي تو صحرا رميدي بس كه چشم

تو قشنگ بود گله گرگ رو نديدي ، دل نبود توي دلم تو

رو گرگ ها نبينند،‌اونا با دندون تيز به كمينت

نشينند،‌الهي من فداي تو چيكار كنم براي تو ،‌اگرتواين

بيابونا خاري بره به پاي تو ، يه دفه مثل پرنده

قفس عشق رو شكستي ،‌پر زدي تو آسمون ها رفتي اون دورها

نشستي ، دل نبود توي دلم گم نشي تو كوچه باغ ها

،غروبا كه تاريكه نريزند سرت كلاغ ها نخوره سنگي به

بالت پرت نشه فكر و خيالت ...

 

                                    آزاده

+ نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 17:53 توسط سیمین |

 

خدایا

 

 

 

خوشبختی را دیروز به حراج گذاشتند

 

حیف که من زاده امروزم

 

خدایا جهنمت فرداست

 

پس چرا امروز میسوزم!!!!

 

آزاده

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 18:10 توسط سیمین |


يک شبي مجنون نمازش را شکست
بي  وضو  در کوچه ي  ليلا  نشست
                   سجده اي زد بر لب درگاه او
                   پر  ز  ليلا  شد  دل  پر  آه او
                                        گفت يا رب از چه خوارم کرده اي
                                         بر صليب  عشق  دارم  کرده اي
جام  ليلا  را  به  دستم داده اي
واندر اين بازي شکستم داده اي
             نشتر عشقش به جانم مي زني
             دردم   از  ليلاست  آنم  مي زني
                                      خسته ام زين عشق ، دل خونم مکن
                                      من   که   مجنونم   تو   مجنونم  مکن
                 مرد   اين   بازيچه    ديگر  نيستم
                 اين تو و ليلاي تو . . . من نيستم
                                               گفت: اي ديوانه ليلايت منم
                                                    در  رگ  پيدا  و  پنهانت منم
              سال ها با جور ليلا ساختي
              من  کنارت بودم و نشناختي
                                      عشق  ليلا  در  دلت انداختم
                                      صد قمار عشق يک جا باختم
                                            کردمت   آواره ي   صحرا  ،  نشد
                                             گفتم عاقل مي شوي ، اما نشد
                    سوختم در حسرت يک يا رب ات
                    غير   ليلا   بر    نيامد    از    لبت
روز  و  شب  او  را صدا کردي ولي
ديدم امشب با مني ،گفتم: بلي
                                         مطمئن  بودم به من سر ميزني
                                         بر   حريم   خانه ام   در   ميزني
                       حال ، اين ليلا که  خوارت کرده بود
                       درس عشقش بي قرارت کرده بود
مرد  راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم

 

 

+ نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 17:39 توسط سیمین

 

                                                               برای  ...

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 17:24 توسط سیمین

غريبونه شکستم من اينجا تک و تنها

دل خسته ترينم در اين گوشه دنيا

اي بي خبر از عشق نداري خبر از من

روزي تو مي آيي نمانده اثر از من
 
 
 
            برای  ...

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 0:59 توسط سیمین |

 معلوم نیست چه خبر داره میشه حادثه پشت حادثه اون از خواهرم اینم از مادرم،

دیروز موقع ظهر دست مادرم شکست دیشب بردنش اتاق عمل وامروز صبح هم

با رضایت شخصی ، اومد خونه.

وای خداجون از حادثه سومش می ترسم همش تو دلم دارم دعا می کنم حادثه دیگه ای

 پیش نیاد مخصوصا اینکه تا ساعتی دیگه قراره بابام وبرادرم به سمت اراک حرکت کنن.

غروبی پدر بزرگم به بابام می گفت وقتی از اراک اومد باید حتما گوسفند قربونی کنه.

منم مثل همیشه امشب بی خواب شدم.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 0:43 توسط سیمین |

 خواهرم به خاطر یه سهل انگاری بیمارستان بستری شد ومنم بیشتر وقتا

پیش اون بودم والبته شبایی هم که خونه بودم باید اول بچه هاشو که دوقلو

بودن و می خوابوندم وبعد خودم می خوابیدم البته گاهی وقتا به خاطر خستگی

زیاد خودم زودتر از هر دوشون می خوابیدم .بالاخره بعد از بیست روز سه شنبه

خواهرم مرخص شد .

امشبم خیلی دلم تنگ بود به خاطر همین اومدم اینجا.

نمیدونم چم شده انگاری از همه کس واز همه چیز شاکیم.

خدایا کمکم کن.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388ساعت 21:31 توسط سیمین |

به تو عادت کرده بودم
اي به من نزديک تر از من
اي حضورم از تو تازه
اي نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم
مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
مثل مجروحي به مرهم
لحظه در لحظه عذابه
لحظه هاي من بي تو
تجربه کردن مرگه
زندگي کردن بي تو
من که در گريزم از من
به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گريه شب
به تو حجرت کرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
از تو صحبت کرده بودم
خلوت خاطره هامو
با تو قسمت کرده بودم
خونه لبريز سکوته
خونه از خاطره خالي
من پر از ميل زوالم
عشق من تو در چه حالي

 
 
 
                                                                                       برای  ...

+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مهر 1388ساعت 18:55 توسط سیمین

 

خیلی خسته هستم

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 2:7 توسط سیمین |

 

چشمهایت را ورق بزن

        شاید در گوشه ای مرا به یادگار کشیده باشی!

 

                                   برای  ...

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 2:4 توسط سیمین

زندگی بر وفق مرادم نیست

- مرحله دوم دانشگاه مجاز نشدم

- البته از رتیه ای که آوردم مطمئن بودم قبول نمی شم

- حالا باید دوباره به قول دوستان .... خونی کنم

+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت 1:47 توسط سیمین |

  

حالا نوبت کیک شد

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388ساعت 0:16 توسط سیمین |

بیاین تو این شبا دعا کنیم.

دعا کنیم:

۱- آقا امام زمان زودتر ظهور کنه

۲-سلامتی همه خانواده ها

۳-خوشبختی تموم جونا

۴-شفا تمام مریضا

۵-بخشش همه گناهان

.....

این.... یعنی اون چیزایی که شخصیه و 

به کسی ربطی نداره.

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 0:48 توسط سیمین |

                         برای  ...

+ نوشته شده در یکشنبه هشتم شهریور 1388ساعت 23:43 توسط سیمین |

می شود این رمضان موعد فردا باشد؟

آخرین ماه صیام غم مولا باشد؟

میشود در شب قدرش به دلم مژده رسد

که همین سال ظهور گل زهرا باشد...؟

 

+ نوشته شده در شنبه هفتم شهریور 1388ساعت 23:48 توسط سیمین |

امشب می خوام خلاصه سفرم به مشهدو  بنویسم


از روزی که بابام بهم گفت می تونی همراه دوستت بری مشهد


ومنم به بابام گفتم بزاره همراه خواهرم برم چون اون 8سال


مشهد نرفته بود در حالی که من تقریبا هر ساله میرفتم .


خواهرم تا وقتی تو اتوبوس ننشسته بود میگفت باورم نمیشه دارم میرم مشهد.


از خاطرات قشنگمون تو اتوبوس که موقع رفتن به خاطر احساس غریبگی به جز

 

 طاهره وخانوادش با کسی زیاد دمخور نبودم


ولی همینکه رسیدیم مشهد در عرض همون یه روز با همشون صمیمی شدم


تو جمعمون ما سه تا دختر بودیم و5 تا هم پسر بودن که البته اونا از ما کوچیکتر بودن


ولی با تموم کوچیکیشون خیلی بچه با حال بودن


از شبایی که بیرون میرفتیم پسرا هم میومدن دنبالمون با هم میرفتیم ساندویچی .


اینقده تو ساندویچی مسخره بازی در میاوردن که متوجه نمیشدم چی خوردم و

 اشک توچشمام جمع میشد


ساعتایی که طاهره به خاطر پاشنه دار بودن کفشاش مجبور میشد


کفششو در بیاره وپابرهنه راه بیاد اونوقت منم هر کی اونو میدید می گفتم

 حاجت داره برهنه راه بره


از شب آخر بگم وقتی با طاهره و خواهرم تنهایی به حرم رفتیم


وتا ساعتها اونجا نشستیم وهر کی تو حال خودش بود


واز موقع برگشتن بگم که از بس تو اتوبوس بچه بازی درآوردم البته تنها نبودم

در تمام لحظات طاهره پیشم بود


واز آخرین بچه بازیمون که برادر طاهره فیلمبرداری کرده بودو من فراموش

 کردم بهش بگم پاکش کنم

+ نوشته شده در جمعه ششم شهریور 1388ساعت 0:57 توسط سیمین |

باتو هستم ای مسافر ... ای به جاده تن سپرده

ای که دلتنگیه غربت ...منو از یاد تو برده

هنوزم هوای خونه ....عطر دیدارتو داره

گل به گل گوشه به گوشه تو رو یاد من میاره

 

 

  برای  ...

 

+ نوشته شده در جمعه سی ام مرداد 1388ساعت 12:0 توسط سیمین

 

سلام بچه ها ما رفتیم

دلتون آب

شوخی کردم

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد 1388ساعت 10:48 توسط سیمین |

 

آنكه بي باده كند جان مرا مست كجاست

آنكه بيرون كند از جان و دلم دست كجاست

آنكه سوگند خورم جز به سراو نخورم

آن كه سوگند و توبه ام بشكست كجاست؟

 

...  برای                                   

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388ساعت 18:46 توسط سیمین |

شنبه صبح پریسا باهام تماس گرفت و گفت بابای مبینا فوت کرد. وقتی رسیدم خونه

دیدم خواهرم میگه سمیرا برات پیام داده که فردا ساعت 4تا 6 سر مزار مراسم هفتم

بابا مبینا وازم خواست اگه میام با هم قرار بزاریم.دوشنبه صبح آزاده اومد خونمون که

از اینجا با هم بریم بعدشم که طاهره زنگ زد گفت دارم میام خونتون .

ساعت سه ونیم از خونه حرکت کردیم البته میدان امام مهسا وفروغ منتظرمون بودن از

 اونجا همه با هم رفتیم آرامگاه ملامجدین .

 ما که بعد از مدتها همدیگرو دیده بودیم مثل دوران دانشگاه کل مسیرو تا به آرامگاه

برسیم خندیدیم تو این خندیدن ها  آزاده بیشترین سهم و داشت چون  از وقتی که از

خونه حرکت کردیم اینقدر ادا اصول درآورد که فَکَم درد گرفته بود .

البته  اونجا باز با یه سری دیگه از بچه ها قرار داشتیم .کلا تا بچه ها همدیگرو ببینیم

ساعت چهارونیم شد وقتی مبینا دیدم خیلی دلم براش سوخت. همونجا بود که طبق

 معمول همیشه خدارو هزار مرتبه شکر کردم سایه پدرو مادرم بالا سرم هست.از خدا

خواستم که هیچ فرزندی و از داشتن بابا محروم نکنه .تا برسم خونه ساعت هشت ونیم

شب شد.

دوشنبه هم که طبق قرار قبلی قرار بود با نرگس و عاطفه وآیدا بریم خونه مائدها

خونه مائده هم خیلی بهم خوش گذشت وقتی رسیدم خونه ساعت هفت ونیم شد.

البته تا بخوابم ساعت 1 شب شد  به دلیل هم امروز صبح خواب موندم وآموزشگاه و

دیر باز کردم.

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم مرداد 1388ساعت 11:40 توسط سیمین |